Vandaag een dag op cursus
Vandaag een inspirerende cursus gevolgd van Ignar Rip over MuziekGeluk*. Een methodiek die opnieuw laat zien hoe belangrijk het is om écht aan te sluiten bij de mens achter de diagnose met breinschade.
Precies het onderwerp wat ons inspireert, kijken naar de echte behoeftes, de persoon achter de diagnose en laten wij nou ook echt muziekliefhebbers zijn. Maar ik heb vandaag ook écht geleerd dat het laatste echt niet van toepassing hoeft te zijn maar dat het voor IEDEREEN geldt.
Binnen de zorg wordt muziek regelmatig ingezet. Vaak met de beste bedoelingen. Een radio aan in de huiskamer. Een playlist bij een activiteit, een "gezellig" muziekje op de achtergrond.
Maar muziek is geen neutrale toevoeging. Muziek doet iets met een mens. En juist daarom kan muziek ook onrust geven wanneer deze niet aansluit bij iemands belevingswereld.
Wat voor de één prettig is, kan voor een ander echt vreselijk zijn. Wat juist kan zorgen voor onbegrepen gedrag.
Herinneringen
We kennen het allemaal wel, muziek geeft ons herinneringen, aan gevoelens, aan periodes uit het leven. Iedereen heeft een eigen muzikale geschiedenis. Muziek hoort bij wie iemand is.
Een liedje kan iemand in één moment terugbrengen naar een herinnering. Naar een periode waarin iemand zich veilig voelde.
En juist dat maakt muziek zo waardevol binnen de zorg voor mensen met het ziektebeeld dementie of andere vormen van breinschade.
Waar taal soms moeilijk wordt, blijft gevoel vaak bestaan. En muziek spreekt juist dat gevoel aan. Daarnaast blijft auditief één van de zintuigen die het langst intact blijft dus ook heel doelbewust ingezet kan worden.
Methodiek
Wat deze methodiek van Ignar Rip zo waardevol maakt, is dat muziek niet wordt ingezet als algemene activiteit, maar als een manier om aan te sluiten bij de persoon zelf.
Niet we zetten iets op, maar wie is iemand? En dat past perfect bij wie wij zijn, wat maakt dat wij willen zorgen en informatie willen delen. Welke muziek past nou echt bij zijn of haar leven? Welke muziek levert die herkenning op, dat gevoel van blijdschap? Wat brengt juist onrust of juist rust? En welke muziek zorgt juist voor die veiligheid wanneer je wereld onveilig is. We kennen namelijk allemaal die ene bewoner, die aangeeft: "ik wil naar huis", "waar is mijn thuis?". Het gaat vaak niet over de fysieke plek, maar over een gevoel. Iets waar we al eerder over hebben geschreven. Een gevoel van veiligheid, geborgenheid en herkenning. Muziek kan dat gevoel weer terug laten komen.
Een liedje kan vertrouwd voelen. Een melodie kan herinneringen oproepen en juist spanning verminderen.
De inzichten vanuit de cursus en de methodiek van Ignar, geven concrete mogelijkheden om muziek bewuster en doelgerichter in te zetten in de zorgpraktijk. Het biedt zoveel meer persoonsgerichte ondersteuning en aan het vergroten van gevoel van veiligheid en herkenning. Daarom bestaat de intentie om deze werkwijze verder te verkennen en waar passend te implementeren binnen de organisatie, zodat muziek niet langer als sfeerinstrument wordt gezien maar als waardevolle en onderbouwde interventie die bijdraagt aan kwaliteit van leven.
Alle dank naar Ignar Rip voor het delen van zijn methodiek en de waardevolle inzichten. Het onderstreept dat goede zorg niet altijd zit in meer doen, maar in beter begrijpen. Muziek blijkt daarin geen bijzaak, maar een serieuze interventie die kan bijdragen aan rust, herkenning en vooral, kwaliteit van leven. Een mooie aanvulling op de manieren waarop binnen de zorg gezocht wordt naar veiligheid en verbinding.
Reactie plaatsen
Reacties
Laat ik nu en gezin hebben dat leeft van muziek... en een computer vol liedjes...mocht je iets zoeken dan laat het weten...